• Ogłoszenia

Isame WiP

Dział przeznaczony na porzucone, niedokończone karty postaci, jakie nie doczekały się akceptacji moderacji.

Moderator: Moderatorzy Kart Postaci

Awatar użytkownika
Isame
Posty: 1
Rejestracja: 29 sie 2022, 22:44
Karta Postaci:

Isame WiP

O postaci Isame możemy powiedzieć wiele słów, bo to one określają czyny, które z kolei zasłużyły na opisanie. Młody mężczyzna na pierwszy rzut oka może wydać się normalnym przedstawicielem wykonywanego fachu w podobnym wieku – na pozór często niepotrafiący zachować się w każdej sytuacji, o lekko nagannym zachowaniu i pozytywnym podejściu do życia. Wypadało by powiedzieć ‘nic nowego’, aczkolwiek w przypadku Isa sprawa ta jest bardziej skomplikowana, niż Nam się mogło zdawać. Chłopak tak naprawdę jest idealnym przykładem zawiłego charakteru. Począwszy od dzieciństwa, każdy osobnik poddawany jest czynnikom psychologicznym, które odnajdują swoje odzwierciedlenie w osobowości. Niestety w przypadku młodego mężczyzny nie można tu powiedzieć o czynnikach egzogennych, całe kształtowanie się charakteru odbywało się w środowisku endogennym (wewnętrznym), w umyśle małego dziecka. To sam dla siebie, przez lata, był nauczycielem, sam dla siebie filozofem i opiekunem – był indywidualistą – czyż nie jest cecha tylko wielkich ludzi? Zapewne tak. Chłopak mimo młodego wieku od zawsze lubił samotne wyprawy, poznawać, był obserwatorem, jednakże nie zaniedbywał również praktyki – wiedzę chłonął niczym jego ulubione placki ryżowe, z zaparciem dążąc do ustanowionego celu. Odbiło się to zatem na jego umiejętnościach korzystania z informacji nabytych i oczytaniu na dany temat. Samotnikowi zawsze można zarzucić jakieś ubytki/braki w stosunkach między ludzkich, lecz w indywidualnym przypadku Isame nie znajduje to swojego zastosowania. Genin jest bardzo rozmowną istotą, potrafiącą bardzo szybko zyskać zaufanie i nawiązywać kontakty, które jak się następnie okazuje znaczą dla niego mniej niż nic. Skomplikowana osobowość objawia się również w pewności siebie, która powoli przeradza się bardzo powoli w arogancję, niestety nie przejawia się jeszcze w żaden wulgarny sposób – zawsze pozostaje wyrafinowany, zna granice, której nie może przekroczyć w przechwalaniu się na temat swoich umiejętności. Zatem jest zaprzeczeniem sam w sobie, ale kim byłby w świecie kłamstw, jeżeli w życiu wszystko wydawało się takie proste? Odpowiedzi zapewne byłoby wiele, ale czy wówczas robiłby to, co tak naprawdę lubi, a nawet miłuje? Czy sprawiało by mu to przyjemność i czy mógłbym zasocjować się z danym przeznaczeniem? Sporność odnośnie tajemniczości można łatwo rozwiać – otóż chłopak dość często pytany o swoją przeszłość, odpowiada z słodkim uśmiechem na twarzy, że nie pamięta niczego, co miało coś wspólnego z jego dzieciństwem. Zatem po krótkim namyśle, możemy znowu zadać sobie pytanie – kłamstwo czy prawdziwa, medycznie wyjaśniona amnezja? Znając świat shinobi, który bez wątpienia nie należy do sielankowych, łatwo możemy stwierdzić, że ten, kto tak naprawdę nie kłamie, nie jest ninją z krwi i kości, ponieważ w tym świecie nie ma miejsca na prawość ani krystaliczne dobro, liczą się intrygi, niekoniecznie dobre sojusze. Gdzie zatem jest miejsce na jakiekolwiek emocje? No nie ma. Dodatkowo po reakcji Isame możemy stwierdzić, że chłopak mógł przeżyć we wczesnym dzieciństwie, jakieś nieprzyjemne sytuacje, mogące mieć dalszy, może nie tak znaczny wpływ na jego osobowość – tak zwane bolesne wspomnienia przed którymi młodzieniec ucieka, może nie we własny świat, a w realistyczną wizję świata, wizję, którą chce zmieniać na swoją korzyść. Tajemnicza historia jest świetnie skrywana pod maską, choć w przypadku chłopaka jest ich naprawdę wiele, każda przeznaczona dla innej sytuacji, osoby, czasu oraz miejsca – idealne wrodzone aktorstwo pozwala mu przeżyć swoistą fuzję z otoczeniem, oczywiście społecznym. Porównanie do węża jest tutaj niewskazane, z racji iż wąż nęci swoją ofiarę, po czym bez wahania pożera ją. Natomiast Isa można porównać do lisa, istoty chytrej, a zarazem słodkiej niczym mały szczeniak, potrafiącej wykorzystać, jak to bywało w wielu bajkach, innych do swoich celów. Po co zatem samemu brudzić ręce, jak ktoś wierząc w Nas może to zrobić? Osobowość chłopaka jest już w pełni wykształcona, co jest bardzo zadziwiające w jego wieku. Niektórzy potrzebują dziesiątki lat by poznać samego siebie, by stanąć przed lustrem i rozpoznać w nim swoją prawdziwą twarz – natomiast młodzian, kroczy od początku istnienia własną, wykreśloną przez siebie drogą. Której trzyma się bardzo ściśle, kierowany jedynie własnymi ideologiami, wiedząc czego od życia wymagać, co tak naprawdę liczy się nim i gdzie poszukiwać prawdy. Jest też swoistym ryzykantem, a wręcz hazardzistą jeśli chodzi o własne życie – nieprzewidywalny, ale to nie znaczy, że zachowuje się całkowicie przypadkowo – nie skoczy z mostu, zamiast po nim przejść. Trzeźwe podejście do sytuacji wymaga to od niego, by mieć własne zdanie na dany temat, co często wykorzystuje w rozmowach, by uniknąć walki, w której mógłby stracić życie lub zostać ranny. Chłopak ma również swoje zdanie na temat równowagi między dobrem a złem. Twierdzi, że „Dobro” implikuje altruizm, poszanowanie życia oraz troskę o godność istot rozumnych. Dobrzy ninja poświęcą się, by pomóc innym. “Zło” , w jego mniemaniu, oznacza natomiast krzywdzenie, gnębienie i zabijanie innych. Niektóre złe istoty po prostu nie odczuwają współczucia i mordują bez skrupułów, gdy tylko im to odpowiada. Inne aktywnie dążą do zła, zabijają dla zabawy lub z obowiązku, który wiąże je z jakimś złym bóstwem lub panem. Dodaje, że bycie dobrym czy złym może wynikać ze świadomego wyboru. W przypadku większości osób bycie dobrym czy złym to nastawienie, którego istnienia są świadome, lecz którego nie wybierają. Zatem jest on pozytywnym aspektem danej wioski czy raczej negatywnym? W pełni reasumując powyższą tezę, nie jesteśmy w stanie tego określić – nie jest ani dobry, ani zły, ani neutralny, z tego co wynika – jego charakter wymaga głębszej analizy, nie tylko psychologicznej, ale również filozoficznej – bo właśnie na tym opiera się złożoność charakteru. Chcąc przybliżyć osobie czytającej sylwetkę młodzieńca musiałbym użyć słów ‘na pozór’ dodawaną do każdego przymiotnika określającego osobowość– na pozór czarujący, na pozór uprzejmy i na pozór towarzyski.
Zatem czy to ma jakikolwiek sens? Jakiekolwiek znaczenie, jaką osobą jest Isa? Otóż warto zauważyć, że cechy przypisane młodzianowi cechują osoby, które w życiu osiągały wiele, czasem nawet bardzo szybko, ale równie szybko ‘to coś traciły’, Czyli zatem nazwiemy Isame typem przywódcy? Może przywódcy nie, ale osoby potrafiącej świetnie manipulować otoczeniem tak. Doradca czy jednak dowódca? Bardziej doradca, który kieruje się własnym dobrem, aniżeli innych. Rzec można kawał drania, szmaty, która powiewa jak jej wiatr zawieje? Ale czy te słowa użyte właśnie w tym znaczeniu będą adekwatne w świecie, gdzie nieprawość czyha za każdym rogiem, czekając na odpowiedni moment by uderzyć i zniszczyć? Czy będą miały sens wszystkie słowa o postaci Isame ? Świat Shinobi już taki jest i nikt ani nic go nie zmieni, może na krótką metę coś nawróci się na ‘dobrą stronę, ale i tak potem wracało to do swojego ‘standardu’. Smutna prawda i smutne życie niejednego dziecka, podobnego do chłopaka, których w tym świecie nie brakuje, których z dnia na dzień ciągle przybywa. Jaki zatem jest stosunek młodzieńca do władz i wojen?
Bardzo ważne pytanie – chłopak ma obojętne zdanie na temat aktualnej władzy, często jej się poddaje, jednakże ma to również swój ukryty cel (jaki? Nie wie tego nikt.), który pomaga mu zbliżyć do własnych marzeń. Zatem realista czy jednak marzyciel? Już mówiłem, że jest zaprzeczeniem sam w sobie, aczkolwiek jego marzenia obejmują sprawy realne – więc ciągle pozostaje osobą trzeźwo myślącą. Wojny dla Isa są aktem rewolucji, chęci zmian na ‘lepsze’, niekoniecznie dla innych. Zaryzykuje tutaj stwierdzeniem, że wojna podobna jest właśnie do niego, dlatego brata się z myślą o rewolucji, jednakże chciałby mieć świadomość, że nie ucierpią na tym niewinne osoby, ale czy takie jeszcze istnieją? Przemawia przez niego prawość? Nie, raczej honor, który jest nieodłącznym elementem zdrowej pewności siebie. Nie zabije osoby pozbawionej środków do walki, lecz nie zawaha się zabić takiej, która sama go zaatakuje wiedząc, że nie ma szans. Kolejne stwierdzenie, że świat shinobi jest brutalny i mogą w nim przeżyć jedynie najsilniejsi jest bardzo trafne - prawo życia ma to do siebie, że osoby słabe zostają szybko wyeliminowane z niego. Pech czy może szczęście? Czy śmierć można określić pechem lub szczęściem. Isame ma swoje zdanie na ten temat – nie jest to ani pech ani szczęście, mimo iż czasem dało by się usłyszeć w jego ustach słowa ‘Miał pecha, umrzeć tak głupio…’ lub ‘ Szukaj szczęścia w lepszym życiu..’ , jednakże chłopak tak naprawdę nie wierzy w tzw. ‘życie po życiu’, a wszelkie wartości religijne zostały zredukowane do zera, do nicości.
Zadajmy sobie jeszcze raz pytanie – czy Isame należy do osób dobrych czy złych? I odpowiedzmy sobie sami, spoglądając na Nindo persony, która z uśmiechem na twarzy potrafiła być miła dla Nas, by potem w walce zabić z zimną krwią. Czy jest zatem zły?

Wygląd chłopaka jest dość charakterystyczny, nieodbiegający od jednak od standardów znanych z innych wiosek. Bardzo specyficzną rzeczą są sporej długości włosy o niezwykle białawej barwie, najczęściej uczesane w swoistym nieładzie. Twarz w żaden sposób nie wydaje się w tym stylu nader okrągła, wręcz jest idealnie dopasowana. Z kolei na niej znajdują się symetrycznie rozmieszczone oczy, brwi, nos, usta oraz po bokach głowy uszy. Zacznijmy, więc od oczu – chyba nie muszę tutaj rozczulać się nad opisem źrenic o złotej barwie, po obu stronach są takie same. Idealny kolor oczu, który uwielbia płeć piękna skrywany jest często pod przymrużonymi oczyma, gdyż chłopak całkowicie cały czas się uśmiecha, aczkolwiek jest to tylko maska, którą lubi przywdziewać. Brwi z kolei nie są krzaczaste, idealne, jakby wydepilowane świetnie podkreślają górny kraniec dołu oczodołowego, wyznaczając jego górną granicę oraz szerokość. Nos jest w pełni dopasowany do całości twarzy, niewielki, prawie jak u dziewczyny, jest podkreśleniem niewieściego wyglądu chłopaka. Sine usta są świetnie podkreślane przez kolor włosów, dlatego nabierają odpowiedniego kontrastu do nich, co obrazuje się właśnie przez taki, a nie inny kolor. Uszy są dobrze ustawione do linii oczu, dlatego nie można nic zarzucić wyglądowi twarzy młodzieńca. Sylwetka prezentuje się również dość charakterystyczny, tudzież jej szczupłe kształty, posiadające lekkie umięśnienie wzbudzają podejrzenia, iż chłopak tak naprawdę jest dziewczyną. Trzeba zniwelować takie pogłoski, ponieważ młodzian nie posiada zarysu piersi, które w tym wieku pojawiają się u dziewczyn. Skóra na ciele jest podobna do tej na twarzy, blada i delikatna niczym atłas. Czy mając świadomość, że nie poznawszy charakteru osoba ta zapewne wyda Nam się albo wyjątkowo słodka albo pedantyczna. Oczywiście formowanie swojego ciała, a także wygląd zawdzięcza dużej mierze genom – jego matka, była bardzo urokliwą kobietą, przyciągających mężczyzn niczym magnes. Rysy twarzy jednak zawdzięcza ojcu, który również w wieku młodzieńczym charakteryzował się dość niewieścim wyglądem, a co za tym idzie – oczy, usta i czoło są właśnie jego ‘spuścizną’( dla osób, wyjątkowo dowcipnych to słowo może wydać się bardzo śmieszne, jednak znając język polski powinny brać pod uwagę słowo – dziedzictwo, aniżeli płynną wydzielinę, na którą składają się produkty jąder, pęcherzyków nasiennych, nadjądrzy, gruczołów opuszkowo-cewkowych oraz gruczołu krokowego. Jeśli ów osoby się takie znajdą, że jednak wyśmiewacze uwagi się pojawią, to weź Ty <taka osobo pod uwagę>, że nie jesteś już chyba w podstawówce, a jeśli jesteś to podziwiam wiedzę na ten temat – WDŻ do czegoś się jednak przydaje). Mięsnie mimo znikomych wartości ich widoczności nie cechują się jakimś osłabieniem siły mięśniowej, ograniczeniami gibkości czy zaburzeniami równowagi napięciowej (tonus stabilny, ruch mięśnia prawidłowy). Jak widać powyżej, na swój wiek chłopak jest idealnie dopasowany w przedziale wzrostu i wagi, a co za tym idzie rozwija się w prawidłowy sposób. Uśmiech na twarzy może nasunąć o czym to ja tak naprawdę piszę – otóż chce w jak najlepszym stopniu przybliżyć idealny(dla niektórych kobiet) wygląd chłopaka, który ma wielkie znaczenie dla fabuły oraz relacji między innymi postaciami. Isame nie jest pedantem, nigdy nie dbał o siebie w przesadny sposób, nie cechuje go, ja można przeczytać w poniższym opisie, ład odnośnie niektórych rzeczy, m.in. stroju czy wyglądu, mimo iż dba o swoje dobro.
Co do stroju młodzieńca, jest on bardzo charakterystyczny, wręcz można było by zaryzykować stwierdzeniem ekscentryczny. Górną cześć jego ubrania stanowi bluza z krótkim rękawkiem, w kolorze białym lub jasnolimonkowym, o nieco powiększonym kołnierzu zakrywającym cześć brody chłopaka. Na plecach chłopak ma specjalnie utkany znak przynależności do danego klanu – mówiący o jego pochodzeniu oraz umiejętnościach. Widać zatem, że chłopak się tego nie wstydzi. Ręce często przyozdobione są materiałowymi nałokietnikami połączonymi z rękawicami, w czarnym bądź szarym lub białym kolorze (w zależności zapewne od humoru, mimo iż nie należy do postaci humorzastych). Dolną część stroju stanowią spodnie – obowiązkowo w czarnym kolorze, nieco luźniejsze by nie ograniczały ruchów, przepasane w okolicach miednicy suknem, również tej barwy. Całość związana jest specjalnym sznurem w pasie, by nadać temu nieco lepszej charyzmy. Wszak bardzo często sądzimy, ze szata zdobi człowieka, a jednak jest nieco odwrotnie. Nie możemy zapomnieć o nagolennikach, również wykonanych z materiału – nieco sztywniejszego niż reszta stroju, mającego na celu amortyzację lekkich uderzeń. Ich kolor również określa się na czarny, by tworzył integralną cześć ze spodniami, mimo to zdarzają się odskocznie i chłopak ubiera te białe. Widocznie lubi kontrastowość swojego stroju i balans między poszczególnymi częściami. No i oczywiście sandały! Nieodłączny element stroju każdego szanującego się shinobi – czarne, zawsze w nienagannym stanie o rozmiarze 40. Dobrze wyprofilowane do stopy młodzieńca, tak by chód czy bieg nie sprawiał mu bólu. Chłopak nie nosi biżuterii, oprócz jednego kolczyka w uchu – jedynej pamiątki po swoich rodzicach, których nie pamięta. Twierdzi, że jedno ‘żelastwo’ nie będzie mu raczej przeszkadzać podczas walki. Opaskę chłopak nosi obwiązaną wokół liny służącej za pasek, po prawej stronie, nieco poniżej wcięcia w talii. Nieodłącznym elementem jego stroju jest również szary płaszcz z kapturem, często zakrywający górną część odzienia młodzieńca.
Nazwisko i imięIsame
Przynależność
PseudonimyShirosuna no Kitsune
PłećChłopiec
Tytuły
Wiek13
Wzrost145
Waga39
Rangi
Wspomagania
Wykonane misje
D
0
C
0
B
0
A
0
S
0
Odbyte walki
Zwycięstwa:
Remisy:
Porażki:
Siła:
Poz. 0
Szybkość:
Poz. 0
Wytrzymałość:
Poz. 0
Refleks:
Poz. 0
Siła Woli:
Poz. 0
Kontrola Chakry:
Poz. 0
Ilość Chakry:
1 000E: | D: | C: | B: | A: | S:
Posiadane Dziedziny
Specjalizacja
Atut wrodzony
Atut nabyty
Biegłość
Wada
Ostatnio zmieniony 05 wrz 2022, 22:52 przez Isame, łącznie zmieniany 1 raz.
ODPOWIEDZ

Wróć do „Archiwum”